سکوت!…

مینویسم برای “او”…

گاهی وقت ها می دانی می توانی حرف بزنی اما هیچ نمی گویی…

گاهی وقت هامی دانی حرف زدنت هیچ دردی از تو دوا نمی کند…

گاهی وقت ها ضرر حرف زدن خیلی زیاد است…

اما!…

بیشتر اوقات یکی که”یکیه”!از ما خواسته در مقابل آزمایشاتش و سختی هایی که برای محک زدن ما سر راهمون قرار داده(نکتش همین جاست!نکته ی پست!!!)پیش بقیه حرفی نزنیم…فقط

سکوت کنیم!…

امیدوارم…تنگ دل نشده باشد!…



پ.ن.۱:بماند که امام زمان خودشان فرمودند هیچکس به اندازه ی ما اهل بیت سختی نکشیده!

پ.ن.۲:راستی این پست را به “استاد فقیهم” تقدیم می کنیم!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.